W dzisiejszym wpisie chciałem poruszyć temat , z którym na pewno będą musiały zmierzyć się osoby zamierzające wystąpić ze swoimi roszczeniami na drogę sądową. Są to koszty sprawy frankowej.
Koszty te należy podzielić na koszty sądowe oraz te związane z obsługą prawną kancelarii.
Należy już na wstępie wskazać, że wysokość wynagrodzenia pełnomocnika reguluje każdorazowo umowa z klientem. Stąd też jego kwota będzie się w naturalny sposób różnić w zależności od wartości przedmiotu sporu, stopnia skomplikowania sprawy, jej aktualnego stadium procesowego itd.
KOSZTY SĄDOWE
1.Opłata od pozwu.
Obecnie, opłata ta ustalana jest w oparciu o wprowadzony kilka lat temu art. 13a. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z którym:
,,W sprawach o roszczenia wynikające z czynności bankowych od strony będącej konsumentem lub osobą fizyczną prowadzącą gospodarstwo rodzinne przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej ponad 20 000 złotych pobiera się opłatę stałą w kwocie 1000 złotych.’’
W praktyce będzie to oznaczać, że opłata od pozwu o zapłatę w sprawie frankowej powinna wynieść 1000 zł, jako że zazwyczaj wartość dochodzonych roszczeń przewyższa znacząco kwotę 20.000 zł.
UWAGA:
Zdarza się, że w niektórych sądach mających siedzibę poza właściwością miejscową apelacji warszawskiej, sądy bezpodstawnie wzywają do uiszczenia brakującej opłaty sądowej od pozwu, wskazując, że w sprawie o zapłatę roszczeń z umów kredytowych indeksowanych lub denominowanych do CHF należna jest opłata stosunkowa w kwocie 5% dochodzonego roszczenia. Sądy argumentują takie stanowisko m.in. faktem, że pierwotnym źródłem roszczenia nie jest wadliwie dokonana przez bank czynność bankowa, a nieważność umowy i wynikająca stąd konieczność zwrotu nienależnego świadczenia.
W tej sytuacji osoba dochodząca swoich roszczeń ma dwa wyjścia:
- uiścić brakującą opłatę i liczyć na zasądzenie kosztów postępowania od strony przeciwnej na wypadek wygrania procesu,
- nie uiszczać brakującej opłaty, poczekać na zwrot pozwu, a następnie skierować sprawę wg właściwości ogólnej, tj. siedziby pozwanego banku, która najczęściej będzie miała miejsce na terenie właściwości miejscowej apelacji warszawskiej, gdzie sądy przyjmują zasadę ustalania opłaty od pozwu na podstawie wspomnianego powyżej art. 13a. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
2. Opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
Do tego dochodzi opłata skarbowa w kwocie 17 zł tytułem złożenia przez adwokata lub radcę prawnego dokumentu pełnomocnictwa. Opłata skarbowa w kwocie 17 zł jest naliczana od każdego dokumentu pełnomocnictwa złożonego w sprawie, co oznacza, że jeżeli zdarzy się, że udzielimy pełnomocnictwa więcej niż 1 osobie, złożenie przez każdą z nich takiego dokumentu przed sądem będzie wymagało uiszczenia 17 zł.
3. Koszty biegłego.
Na etapie sądowym może (ale nie musi) zdarzyć się również, że sąd będzie chciał sięgnąć do opinii biegłego. Będzie tak w wypadku w którym sąd dojdzie do wniosku, że brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności całej umowy, a jedynie istnieją przesłanki do wyeliminowanie z niej części zapisów dotyczących klauzul waloryzacyjnych, czy klauzuli zmiennego oprocentowania. W przypadku, w którym wraz z pozwem przedstawimy nasze wyliczenia, na wypadek takiej sytuacji, a pozwany bank je zakwestionuje, sąd będzie musiał sięgnąć do opinii eksperta, posiadającego wiadomości specjalne, jakim jest biegły.
Koszt opinii biegłego nie powinien z reguły wynieść więcej niż maksymalnie kilka tysięcy złotych. Na etapie sądowym sąd zobowiązuje strony do wniesienia zaliczek na poczet wynagrodzenia biegłego. Pozostała część jest tymczasowo wypłacana ze Skarbu Państwa, a w wyroku sąd nakłada na stronę przegraną obowiązek zwrotu całego wynagrodzenia biegłego.
4. Koszty apelacji.
W wypadku przegrania sprawy przed sądem pierwszej instancji i zdecydowania się na złożenie apelacji, niezbędne będzie również uiszczenie od niej opłaty.
Wysokość opłaty jest ustalana na tych samych zasadach, co wysokość opłaty od pozwu, w związku z czym może ona wynieść maksymalnie 1.000 zł.
WYNAGRODZENIE KANCELARII
Tutaj sprawa jest bardziej skomplikowana, z uwagi na fakt, że stawki wynagrodzenia adwokata reguluje umowa z klientem.
Kwoty wynagrodzenia są zatem zróżnicowane. Mogą one różnić się wysokością nawet w przypadku poszczególnych spraw rozpatrywanych przez tę samą kancelarię.
Na wysokość wynagrodzenia wpływ będzie miała wysokość dochodzonego roszczenia, to czy sprawa zakończy się przed sądem I instancji, jak również treść umowy kredytowej, która wpływa na konieczność przyjęcia konkretnej strategii procesowej.
Można jedynie przyjąć, że w zależności od wartości przedmiotu sporu, wynagrodzenie kancelarii może wynieść co najmniej kilka tysięcy złotych gdy ta wartość jest relatywnie niska, do kilkunastu tysięcy w przypadku gdy jest ona wysoka.
Przed zawarciem umowy należy również dobrze zastanowić się jaki model uregulowania kwestii wynagrodzenia będzie dla nas najkorzystniejszy finansowo.
W mojej ocenie promowana przez tzw. ,,kancelarie’’ frankowe, trudniące się w istocie jedynie agresywnym marketingiem i pośrednictwem pomiędzy klientem, a adwokatem metoda opierania się wyłącznie, czy przede wszystkim na success fee, tj. procencie od wyegzekwowanego roszczenia, w ostatecznym rozrachunku, kiedy zagłębimy się w treść zapisów umowy, nie musi być wcale korzystna dla klienta.
ZWROT KOSZTÓW W WYPADKU WYGRANEJ
Dobrą informacją jest, że w wypadku wygranej sprawy, sąd nałoży na bank obowiązek zwrotu kosztów.
Zwrot ten obejmuje zwrot opłaty od pozwu i pełnomocnictwa, zwrot opłaty od apelacji (jeżeli sprawa miała swój finał przed sądem II instancji), poniesionych przez stronę wydatków na poczet wynagrodzenia biegłego oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego (tylko wówczas, jeżeli byłeś reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika).
Zwrot tych ostatnich jest ustalany w oparciu o rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i wynosi przy wartości przedmiotu sprawy, minimalnie:
- powyżej 50 000 zł do 200 000 zł – 5400 zł,
- powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł – 10 800 zł
Dodatkowo, jeżeli w sprawie miało miejsce wniesienie apelacji, sąd uwzględni też koszty zastępstwa procesowego w postepowaniu apelacyjnym. Wyniosą one:
- w sądzie okręgowym jest to 50 proc. stawki minimalnej, a jeśli sprawę apelacyjną prowadzi inny prawnik niż w sądzie I instancji — 75 proc. tej stawki; jednak nie mniej niż 120 zł. w obu przypadkach,
- w sądzie apelacyjnym jest to 75 proc. stawki minimalnej, a jeśli sprawę apelacyjną prowadzi inny prawnik niż w sądzie I instancji — 100 proc. tej stawki; jednak nie mniej niż 240 zł. w obu przypadkach.
W związku z tym, warto jest przed zawarciem umowy z Kancelarią ustalić, komu w razie wygranej ma przypaść zwrot kosztów, gdyż jest on w stanie w sposób znaczący zrekompensować nam poniesione wydatki.
PODSUMOWANIE
Jak widać koszty sprawy frankowej w ostatecznym rozrachunku nie są aż tak znaczne jak mogłoby się wydawać.
Są one rozłożone na lata, a ostatecznie, w wypadku wygranej, może okazać się, że dostaniemy zwrot większej ich części.
Należy zatem dobrze przemyśleć model wynagrodzenia kancelarii oraz to, komu mają przypaść koszty zastępstwa procesowego. Należy również zwrócić uwagę na tzw. success fee, w szczególności zaś sposób jego obliczania. Oczywiście zastrzeganie success fee, nie jest regułą i z pewnością znajdziemy kancelarię, która nie będzie żądać procentów od zasądzonego roszczenia.
W wypadku zainteresowania ofertą Kancelarii zapraszam do kontaktu drogą mailową. Wynagrodzenie, jest ustalane każdorazowo w drodze umowy, która w zależności od potrzeb i możliwości finansowych klienta może przyjmować różny sposób jego uregulowania, w tym płatność ratalnąę
